Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (27)

'Can Lluís was gehuisvest op nummer 49 van de Calle de la Cera, op de drempel van de Raval. Achter de bescheiden gevel, gedrenkt in de mysteries van het oude Barcelona, bood Can Lluís een uitstekende keuken en een voorbeeldige bediening tegen een prijs die zelfs Fermín en ik ons konden veroorloven. Op doordeweekse avaonden trok het een mengeling van klanten aan, met mensen uit de wereld van het theater en de  letteren, en andere figuren van zowel hoog als laag allooi.'

De gevangene van de hemel, pagina 64

 

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (26)

 `Hij herinnerde zich Martín, die hem had verteld dat hij daar jaren geleden in de buurt had gewoond, in een enorm oud huis in de duistere, nauwe schacht die Calle Flassaders heette, naast chocoladefabriek Mauri.´

 De gevangene van de hemel, pagina 179

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (25)

 

Al die onwil veranderde radicaal op de dag dat Fermín Romero de Torres Carole Lombard ontdekte.

 "Wat een buste, Jezus, Maria en Jozef, wat een buste!" riep hij midden in de voorstelling uit. "Dat zijn geen tieten, dat zijn twee karvelen!"

De schaduw van de wind, pagina 100



 


Al de bijzondere plekken uit het boek van Ruiz Zafón in het echt zien? Ga mee met onze  De schaduw van de wind wandeltour!

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (24)

'Barceló was niet bepaald George Bernard Shaw en hoewel hij zijn pupil niet de welbespraaktheid en esprit van een grande dame had kunnen bijbrengen, hadden zijn inspanningen Bernarda uiteindelijk zo verfijnd dat ze de manieren en spraak van een juffrouw uit de provincie beheerste. Ze was achtentwintig, maar ik vond altijd dat ze tien jaar extra meetorste, al was het maar door de blik in haar ogen. Ze woonde vlijtig missen bij en was de Maagd van Lourdes op het delirische af toegewijd. Iedere ochtend ging ze naar de mis van acht uur in de kerk van Santa Maria del Mar en ze biechtte driemaal per week, minstens.'

De schaduw van de wind, pagina 51.



 

Al de bijzondere plekken uit het boek van Ruiz Zafón in het echt zien? Ga mee met onze  De schaduw van de wind wandeltour!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (23)

´Hoe kan ik u terugbetalen voor wat u allen voor mij hebt gedaan?'
'Als u uw problemen hebt opgelost, komt u dan eens een keer langs en vraag naar mij. Dan gaan we kijken naar hoe Carmen Amaya danst en daarna vertelt u me hoe het u gelukt is om van daarboven te ontsnappen. Ik ben nieuwsgierig,´ zei Armando.
Fermín keek naar die zwarte ogen en knikte langzaam.

De gevangene van de hemel, pagina 176

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (22)

'Het vrijgezellenfeest van Fermin, een gebeurtenis waarvan de effecten op de vrouwelijke bevolking uit don Gustavo's kringen vergeleken werd met de dood van Rudolph Valentino, vond plaats op een heldere februariavond in 1958 in danszaal Paloma, waar de aanstaande bruidegom in het verleden adembenemende tango's had gedanst en momenten had beleefd die nu  deel gaan uitmaken van de geheime annalen van een lange carrière ten dienste van het eeuwige vrouwelijke.'

De gevangene van de hemel, pagina 283

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (21)

'Kort daarop kwam de auto voor het Café de la Opéra tot stilstand. De gebruikelijke menigte voor theater Liceu, aan de overkant van de straat, was al naar binnen gegaan voor de avondvoorstelling en de Ramblas waren zo goed als verlaten.'

De gevangene van de hemel, pagina 138

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (20)

'Het harde uiterlijk had Tomás van zijn vader, een welvarende rentmeester met een kantoor in de Calle Pelayo, dicht bij de El-Siglowarenhuizen.'

De schaduw van de wind, pagina 108
 



BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (19)

'Toen we de hoek met Calle Román Macaya naderden, minder de tram vaart om bijna helemaal tot stilstand te komen. De machinist liet zijn belletje rinkelen en de conducteur wierp  me een afkeurende blik toe. "Vooruit slimmerik. Opschieten, nummer 32 is daar."'

De schaduw van de wind, pagina 160






BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (17)

'De blauwe tram klom lui tussen de nevelen omhoog. Ik holde erachteraan en slaagde erin op het achterste platform te klimmen, onder de strenge blik van de conducteur. De houten cabine was bijna leeg. Een paar broeders en een dame in de rouw met een asgrijze huid wiegden slaperig op de schommeling van het rijtuig met de onzichtbare paarden.'

De schaduw van de wind, pagina 159.



BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (16)

'Het kostte me een kwartier om al rennend bij het Ritz te komen. Hoewel het buiten niet warmer kon zijn geweest dan een paar graden, zweette ik en ik was buiten adem. De portier wierp een steelse blik op me, maar deed toch met een buiginkje de deur open.'

De gevangene van de hemel, pagina 262

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (15b)

'Afgeleid door het incident dacht  ik even dat ik hem uit het oog was verloren, maar al snel ondekte ik zijn kreukelige silhouet bij de etalage van juwelierszaak Bagués. Ik kwam steeds dichterbij, tot aan een van de schrijvershokjes die de entree naar het Palacio de la Virreina flankeerden, en hield hem ondertussen in het oog. Zijn ogen glinsterden als robijnen en het spektakel van goud en edelstenen achter het kogelvrije glas leek in hem een wellust te hebben opgewekt die een rij schaars geklede revuemeisjes niet had kunnen evenaren.'

De gevangene van de hemel, pagina 26

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (15a)

'Afgeleid door het incident dacht  ik even dat ik hem uit het oog was verloren, maar al snel ondekte ik zijn kreukelige silhouet bij de etalage van juwelierszaak Bagués. Ik kwam steeds dichterbij, tot aan een van de schrijvershokjes die de entree naar het Palacio de la Virreina flankeerden, en hield hem ondertussen in het oog. Zijn ogen glinsterden als robijnen en het spektakel van goud en edelstenen achter het kogelvrije glas leek in hem een wellust te hebben opgewekt die een rij schaars geklede revuemeisjes niet had kunnen evenaren.'

De gevangene van de hemel, pagina 26

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (14)

'We waren zo'n twintig meter van de boekhandel verwijderd toen ik iemand zag zitten in het portiek van het gebouw. De grote straatlantaarn van Casa Jorba op de hoek van de Puerta del Ángel wierp het licht op het silhouet van een jong meisje dat een koffer tegen haar knieën had vastgeklemd. Toen ze ons zag, stond ze op.'

De gevangene van de hemel, pagina 292

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (13)

'Een halfuur later zette een taxi me af bij de deuren van de hoofdzetel van La Vanguardia in de calle Pelayo. In tegenstelling tot de sinistere, aftandse inventaris bij mjjn oude krant, straalde alles hier voornaamheid en overdaad uit.'

Het spel van de engel, pagina 318

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (12)

'We begonnen net te denken dat Salgado in slaap moest zijn gevallen, toen hij opstond - de trein sloeg de straat in die naar het Estación del Norte voerde - en aan de ketting trok om een haltestop te vragen. Gebruikmakend van het feit dat de trambestuurder afremde, sprongen we van de treeplank tegenover het kronkelige modernistische paleis dat de kantoren van de hydro-elektrische maatschappij herbergde, en we volgden de tram te voet tot aan de halte. We zagen Salgado uitstappen met hulp van twee passagiers en koers zetten naar het station.'

De gevangene van de hemel, pagina 229

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (11)

'Radio Barcelona zond die ochtend een clandestiene opname uit die een verzamelaar had gemaakt van het magnifieke concert dat Louis Armstrong en zijn band hadden gegeven in het Windsor Palace aan de Diagonal, drie Kerstmissen geleden. Tjdens de reclamepauzes sloofde de omroeper zich uit om de muziek te etiketteren al ljass en hij waarschuwde in één moeite door dat sommige van de uitdagende ritmes mogelijk niet geschikt waren voor het gehoor van de nationale luisteraar, gedrild als die was  in de klanken van de theatrale tonadilla en bolero´s, of die net begon te wennen aan de yé-yé-klanken, die in zwang begonnen te raken op de zenders.'

De gevangene van de hemel, pagina 16

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (10)

'Mijn terugkeer in het land der levenden vierde ik door mijn eerbied jegens een van de meest invloedrijke tempels van de stad te tonen: het hoofdkantoor van de Banco Hispano Colonial in de calle Fontanella.'

Het spel van de engel, pagina 167

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (9)

'Clara vond het heerlijk om ergens  te gaan zitten en naar het gemompel van de mensen in de kloostergalerij te luisteren en de echo's te raden van de voetstappen in de stenen steegjes. Ze vroeg me haar de gevels te beschrijven, de mensen, de auto's, de winkels, de straatlantaarns en de etalages die we onderweg passeerden. Vaak nam ze me bij de arm  en dan  leidde  ik haar door onze eigen privé-Barcelona, een dat alleen zij en ik konden zien. Altijd eindigden we in een bar in Calle Petritxol, waar we een portie slagroom  deelden of  een hete chocola met lange vingers.'

 De schaduw van de wind,  pagina 50

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (8)

´Fermin bracht zeven dagen ijlend dooor in de hut. Er was geen vochtige doek die de koorts deed dalen; er was geen zalf tegen het kwaad dat, zeiden de oude vrouwen, hem van binnen opvrat. De vrouwen van Somorrostro, die om beurten voor hem zorgden en hem versterkende tonicums toedienden in de hoop hem in leven te houden, zeiden dat de vreemdeling een demon in zich droeg, de demon van de wroeging, en dat zijn ziel naar het einde van de tunnel wilde vluchten en wilde rusten in de leegte van het zwart.'

De gevangene van de hemel, pagina 168