'Monsieur was er al. Ik zag hem van verre, onverstoorbaar wachtend in de regen, aan de voet van een van de grote stenen engelen die de hoofdingang naar het kerkhof bewaakten.'Het spel van de engel, pagina 309.
'Afgeleid door het incident dacht ik even dat ik hem uit het oog was verloren, maar al snel ondekte ik zijn kreukelige silhouet bij de etalage van juwelierszaak Bagués. Ik kwam steeds dichterbij, tot aan een van de schrijvershokjes die de entree naar het Palacio de la Virreina flankeerden, en hield hem ondertussen in het oog. Zijn ogen glinsterden als robijnen en het spektakel van goud en edelstenen achter het kogelvrije glas leek in hem een wellust te hebben opgewekt die een rij schaars geklede revuemeisjes niet had kunnen evenaren.'De gevangene van de hemel, pagina 26
'Een halfuur later zette een taxi me af bij de deuren van de hoofdzetel van La Vanguardia in de calle Pelayo. In tegenstelling tot de sinistere, aftandse inventaris bij mjjn oude krant, straalde alles hier voornaamheid en overdaad uit.'Het spel van de engel, pagina 318
'Mijn terugkeer in het land der levenden vierde ik door mijn eerbied jegens een van de meest invloedrijke tempels van de stad te tonen: het hoofdkantoor van de Banco Hispano Colonial in de calle Fontanella.'Het spel van de engel, pagina 167
'In die tijd was Irene Sabino een van de populairste actrices van de Paralelo. Ze was een schoonheid, dat zal ik niet ontkennnen, maar volgens mij kon ze nog niet tot tien tellen.'Het spel van de engel, pagina 299
‘De Calle de la Lleona, bij de bewoners beter bekend onder de naam dels Tres Llits, ´de drie Bedden´, vanwege het aldaar gevestigde beruchte bordeel, was een steegje dat bijna net zo duister was als zijn reputatie. Het begon bij de beschaduwde bogen van het plaza Reial en groeide zonder zonlicht uit tot een vochtige barst tussen oude, op elkaar gepropte huizen, verbonden door een eeuwig net van opgehangen wasgoed. Van de vervallen gevels bladerde het oker af en over het plaveisel van steenplaten had in de gewelddadige jaren van de anarchistische opstanden veel bloed gevloeid.’Het spel van de engel, pagina 326
‘Ik nam de trein naar Sarrià in de calle Pelayo. In die dagen reed hij nog boven de grond en ik ging voor in de wagon zitten om de stad en de straten te bekijken, die breder en voornamer werden naarmate we ons van het centrum verwijderden.’Het spel van de engel, pagina 55
'Ik liep door naar een kiosk op de kop van de Ramblas en kocht bijna alle dagbladen, van La Vanguardia tot en met De stem van de industrie. Ik ging in café Caneletas zitten en begon erin te neuzen.'Het spel van de engel, pagina 120
'Negen weken later stond ik voor nummer 17 van plaza Cataluña, waar boekhandel Catalonia twee jaar geleden zijn deuren had geopend, en staarde verbluft naar een enorme etalage vol boeken met de titel Het huis van as, van Pedro Vidal.'Het spel van de Engel, pagina 119.
