Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (26)

 `Hij herinnerde zich Martín, die hem had verteld dat hij daar jaren geleden in de buurt had gewoond, in een enorm oud huis in de duistere, nauwe schacht die Calle Flassaders heette, naast chocoladefabriek Mauri.´

 De gevangene van de hemel, pagina 179

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (23)

´Hoe kan ik u terugbetalen voor wat u allen voor mij hebt gedaan?'
'Als u uw problemen hebt opgelost, komt u dan eens een keer langs en vraag naar mij. Dan gaan we kijken naar hoe Carmen Amaya danst en daarna vertelt u me hoe het u gelukt is om van daarboven te ontsnappen. Ik ben nieuwsgierig,´ zei Armando.
Fermín keek naar die zwarte ogen en knikte langzaam.

De gevangene van de hemel, pagina 176

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (22)

'Het vrijgezellenfeest van Fermin, een gebeurtenis waarvan de effecten op de vrouwelijke bevolking uit don Gustavo's kringen vergeleken werd met de dood van Rudolph Valentino, vond plaats op een heldere februariavond in 1958 in danszaal Paloma, waar de aanstaande bruidegom in het verleden adembenemende tango's had gedanst en momenten had beleefd die nu  deel gaan uitmaken van de geheime annalen van een lange carrière ten dienste van het eeuwige vrouwelijke.'

De gevangene van de hemel, pagina 283

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (21)

'Kort daarop kwam de auto voor het Café de la Opéra tot stilstand. De gebruikelijke menigte voor theater Liceu, aan de overkant van de straat, was al naar binnen gegaan voor de avondvoorstelling en de Ramblas waren zo goed als verlaten.'

De gevangene van de hemel, pagina 138

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (16)

'Het kostte me een kwartier om al rennend bij het Ritz te komen. Hoewel het buiten niet warmer kon zijn geweest dan een paar graden, zweette ik en ik was buiten adem. De portier wierp een steelse blik op me, maar deed toch met een buiginkje de deur open.'

De gevangene van de hemel, pagina 262

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (14)

'We waren zo'n twintig meter van de boekhandel verwijderd toen ik iemand zag zitten in het portiek van het gebouw. De grote straatlantaarn van Casa Jorba op de hoek van de Puerta del Ángel wierp het licht op het silhouet van een jong meisje dat een koffer tegen haar knieën had vastgeklemd. Toen ze ons zag, stond ze op.'

De gevangene van de hemel, pagina 292

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (12)

'We begonnen net te denken dat Salgado in slaap moest zijn gevallen, toen hij opstond - de trein sloeg de straat in die naar het Estación del Norte voerde - en aan de ketting trok om een haltestop te vragen. Gebruikmakend van het feit dat de trambestuurder afremde, sprongen we van de treeplank tegenover het kronkelige modernistische paleis dat de kantoren van de hydro-elektrische maatschappij herbergde, en we volgden de tram te voet tot aan de halte. We zagen Salgado uitstappen met hulp van twee passagiers en koers zetten naar het station.'

De gevangene van de hemel, pagina 229

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (11)

'Radio Barcelona zond die ochtend een clandestiene opname uit die een verzamelaar had gemaakt van het magnifieke concert dat Louis Armstrong en zijn band hadden gegeven in het Windsor Palace aan de Diagonal, drie Kerstmissen geleden. Tjdens de reclamepauzes sloofde de omroeper zich uit om de muziek te etiketteren al ljass en hij waarschuwde in één moeite door dat sommige van de uitdagende ritmes mogelijk niet geschikt waren voor het gehoor van de nationale luisteraar, gedrild als die was  in de klanken van de theatrale tonadilla en bolero´s, of die net begon te wennen aan de yé-yé-klanken, die in zwang begonnen te raken op de zenders.'

De gevangene van de hemel, pagina 16

Het fotoalbum van Carlos Ruiz Zafón (8)

´Fermin bracht zeven dagen ijlend dooor in de hut. Er was geen vochtige doek die de koorts deed dalen; er was geen zalf tegen het kwaad dat, zeiden de oude vrouwen, hem van binnen opvrat. De vrouwen van Somorrostro, die om beurten voor hem zorgden en hem versterkende tonicums toedienden in de hoop hem in leven te houden, zeiden dat de vreemdeling een demon in zich droeg, de demon van de wroeging, en dat zijn ziel naar het einde van de tunnel wilde vluchten en wilde rusten in de leegte van het zwart.'

De gevangene van de hemel, pagina 168