Op Barcelona´s Plaça d’Europa stond vandaag de tijd even stil

"Een steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa, waarin de besluiten zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen."

Een mooie frase uit het Verdrag van Europa, te lezen (in het Catalaans) op het Plaça d’Europa, gelegen binnen het Olympische Park van Barcelona. Het park was een idee van Pasqual Maragall, van 1982 tot 1997 burgemeester van de stad en op zijn minst medeschepper van het nieuwe Barcelona, samen met architect Oriol Bohigas. Dankzij hen heeft Barcelona haar gezicht naar zee gekeerd. En het succes van ‘hun’ Spelen zette de stad definitief op de toeristische kaart.

Het Plaça d'Europa werd in 1998 ingewijd.

De tijd verbindt Plein en Spelen letterlijk:  de Olympische communicatietoren van Santiago Calatrava geeft als een 136 meter hoge zonnewijzer op het Placa de uren aan.

Time waits for no one. Pasqual Maragall heeft Allzheimer, Oriol Bohigas is met pensioen. Calatrava is van zijn voetstuk gevallen. En Barcelona klaagt over de enorme stroom toeristen.

Maar vandaag, de dag van Brexit, stond op het Plaça d’Europa de tijd even stil. De founding fathers, de meesten 'in naam' rond het plein aanwezig, zwegen.

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook pagina!

Voor altijd Cruijff

Gisteren nog even bij Johan geweest, in het Olympische dorp van Barcelona.
Daar, aan het begin van het Nova Icària Park, ligt het Plaça del Campions. Ieder gouden- medaillewinnaar van ‘92 heeft er zijn of haar eigen herinneringssteen – of stenen, voor de echte gouddelvers.

De Belgen wonnen in 1992 geen enkele keer goud, Nederland slechts tweemaal, dankzij de springruiters en natuurlijk Ellen van Langen op de 8oo meter. Onze Ellen, nu ja, haar steen, vind je op de eerste rij links, ergens halverwege.

Iets verheven - das logisch - boven de winnaars van ’92 vind je de empremtes dels esportistes llegendaris. Magic Johnson, Sergey Bubka, Garry Kasparov, Eddy Merckx… allemaal hebben ze hier hun handafdruk achterlaten. Onsterfelijke legendes zijn het, ook zij die al zijn gaan hemelen, zoals Cruijffs grote voorganger bij de FC Barcelona: 'Ladilas Kubala, Hongria. 10-IV- 1927'. Geen sterfdatum.

 Helemaal vooraan, broederlijk naast de grote Navarees Miguel Indurain, ligt Johan:

Cruijff per sempre.

P.S.  Van alle legendarische sporthelden zie je een afdruk van de rechterhand. Er is één uitzondering. God is kennelijk links. 

Naschrift 2018:

De stenen met de handafdrukken van Cruijff en de andere 9 'superkampioenen' werden begin dit jaar geroofd. De gemeente Barcelona heeft plannen voor een grote opknapbeurt van het Plaça del Campions,



 





Ga voor bijzondere fiets-en waneltours door Barcelona naar onze toursite:
Barcelona Revisited.


BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook pagina!

Een mooie toekomst

Een triomfantelijke Pasqual Maragall. Links op de foto Jordi Pujol.

“Naar de stad van... Barcelona!”

Op 17 oktober 1986 haalde Barcelona de Olympische Spelen van ’92 binnen. Iedereen was lyrisch, burgemeester Pasqual Maragall voorop. “Gekleed in een verfomfaaide overjas maakte de burgemeester spontaan hoge sprongen in de lucht”, schrijft journalist Arcadi Espada over het tafereel dat zich afspeelde bij Maragalls terugkeer uit Lausanne. “Aan zijn zijde stond president Pujol. Alles aan hem werd kleiner, behalve de frons op zijn gezicht. Die nacht schreven zich de eerste zinnen van een verhaal met buitengewoon belang voor de toekomst.”

Achtentwintig jaar later klagen de Barcelonezen over het massatoerisme, erfenis van de Olympische Spelen. Jordi Pujol ligt van alle kanten onder vuur om zijn zwart geld-praktijken.

Pasqual Maragall heeft Alzheimer.



BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook pagina!