Posts tonen met het label tapas. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tapas. Alle posts tonen

20-03-2018

Columbus, Picasso en Bono in één straatje


Het is ogenschijnlijk een straatje van niks, maar de Carrer de la Plata, gelegen pal achter de oude haven van Barcelona, staat voor Geschiedenis met een grote G. De Carrer de la Plata komt uit op de Passeig de Colom en met die naam begint het al. 

Columbus
Want de befaamde ontdekkingsreiziger heette volgens Catalaanse historici dus mooi Colom. Jazeker, beweren zij, Columbus was een rasechte Catalaan, evenals de meesten van zijn bemanningsleden. Een van hen, Galvany, was zelfs de allereerste Europeaan die voet op de Bahama´s zette, de eerste ontdekking van zijn baas in 1492. Buiten werktijd moet matroos Galvany een huis bewoond hebben ‘ergens’ in de Carrer de la Plata.

Picasso
Ergens ook in dezelfde straat, op nummer 4 of 5, huurde pa Picasso in 1896 voor zijn veertienjarige zoontje Pablo diens allereerste atelier. De eigenaren van de voormalige tapasbar op nummer 3 dachten er - ongetwijfeld om commerciële redenen - anders over. Op hun gevel prijkt een levensgrote reproductie van een van Picasso´s bekendste schilderijen.





Picasso schilderde het niet in de Carrer de la Plata - in 1899 verkaste hij al naar een nieuw atelier- maar in een Frans Pyreneeëndorpje, tussen 1906 en 1907. Toen kunstcriticus André Salmon het schilderij in 1916 voor het eerst tentoonstelde, doopte hij het werk Les Demoiselles d’Avignon - in dit filmpje een uitgebreide analyse van het werk  - om een schandaal te voorkomen. 

Catalaanse hoertjes
Want de Franse juffertjes uit Avignon waren in werkelijkheid Catalaanse hoertjes uit een bordeel vlakbij de Carrer de la Plata, aan de Carrer d’Avinyó nummer 44. Picasso ging, jong als hij was, weleens ‘buurten’ bij de roze dames. Bordeelbezoek door late pubers was een maatschappelijk geaccepteerd verschijnsel in het Barcelona van eind negentiende, begin twintigste eeuw

Picasso was niet blij met de fatsoensactie van Salmon. Zijn leven lang noemde hij het schilderij steevast El burdel


De Franse juffertjes uit Avignon waren in werkelijkheid Catalaanse hoertjes

Bono

Haven betekent nu eenmaal Hoeren. Dat weet Pepe als weinig anderen. Al vijf decennia staat hij achter de bar La Plata, op de hoek met de Carrer de La Mercè. Ook het pand zelf is Geschiedenis. Boven de deur prijkt de op één na oudste bouwjaarvermelding van een civiel gebou in Barcelona: ANY MDCXLVIII. 1648.


De kroeg zelf dateert van 1945. Vooral ’s ochtends aan de bar of aan een van de zes tafeltjes vind je nog steeds voormalige dokwerkers en vissers uit de tijd, een paar decennia geleden, dat een een paar meter verder de industriële haven van de stad lag.


 De heren genieten van hun wijntjes en van de vier befaamde tapas van La Plata – probeer de gefrituurde sardientjes, 'pescadito frito'!  En wie weet kom je Bono tegen. De zanger van de Ierse rockband U2 komt als hij in de stad is altijd even langs.








28-01-2013

Hoe de bouwmeester van de Santa Maria del Pi zijn ziel redde


54 meter hoog is de achthoekige klokkentoren van de Santa Maria del Pi. De toren heeft zes klokken. Met haar 1808 kilo is Antonia de zwaargewicht. Haar vier lichtere zusters heten Vicenta, Andreua, Maria en Josepa, haar kleine broertje Esquirol.

Simpele, eenduidige gegevens zijn het, maar met een lange, trage voorgeschiedenis.

Het begon allemaal in 1379, het jaar waarin koning  Pedro IV een flinke zak geld ophoestte voor de bouw van de klokkentoren. Toen de koning echter acht jaar later stierf, was de toren letterlijk nog geen meter opgeschoten. 


Wat een laksheid! Pedro - vanwege zijn obsessie voor orde en netheid vaak aangeduid als ´de Ceremoniële´ - moet op zijn sterfbed hebben liggen knarsetanden van woede.
Het ergste hoefde hij gelukkig niet mee te maken. In 1391, vier jaar na Pedro´s dood, werd de torenloze Santa Maria del Pi plotseling als ´af´ beschouwd.

In loop van de 15e  eeuw sloeg men toch weer aan het bouwen en verbouwen. De klokkentoren stond pas in 1460 op het programma. Bouwmeester Bartolomé Mas was er tot zijn dood in 1497 nog behoorlijk druk mee.






Honderd traptreden
Ruim honderd jaar wachten op een klokkentorentje? Het lijkt de Sagrada Família wel! Dergelijk slakkengedrag gaat de immer stipte Barcelonezen boven de pet. Dit slappe gedoe kan slechts een buitengewone verklaring hebben.

En zo werd weer eens een legende geboren.

Die vertelt dat de bouwmeester van de Santa Maria del Pi moeite had met het vinden van de juiste stenen voor de bouw van de klokkentoren. De duivel rook zijn kans. Op een dag verscheen hij op de bouwplaats, een en al behulpzaamheid. Nee, zijn drukke schema belette hem om fysiek een handje te helpen, maar die stenen, daar kon hij de bouwmeester wel aan helpen. “Tegen mijn gebruikelijke tarief”, vervolgde hij gemaakt nonchalant zijn aanbod, “te betalen na voltooiing van de laatste van de honderd traptreden van de toren”.


De bouwmeester wist wat de prijs was die de duivel vroeg, maar ging toch akkoord.

Dealing with the Devil
Grijs haar, wijs haar 
Vele jaren verstreken. Het werk aan de klokkentoren vorderde moeizaam, maar op een dag was de nu grijze bouwmeester dan toch klaar met traptrede nummer 99. ‘Grijs haar wijs haar´, luidt het spreekwoord. Of was wat de man vervolgens deed, gewoon boerenslimheid:  hij stopte met de bouw van de klokkentoren en ging gewoon lekker verder met de rest van kerk!

Weer gingen de nodige jaren voorbij. De bouwmeester bouwde vrolijk voort aan de Santa Maria del Pi. Totdat zijn tijd was gekomen en hij een natuurlijke dood stierf. Zijn zonen, die de duivel niets verplicht waren, voltooiden vervolgens in een wip de klokkentoren.


De duivel is overal. Ook in de Santa Maria del Pi!





 Zelf de Santa Maria del Pi bewonderen? De kerk is een vaste stop tijdens onze gloednieuwe tapas-wandeltour!  Klik hier voor meer info.



BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

24-05-2012

Tapa plus biertje voor een prikkie

Bij Orange Monkey Tours een Fiets-Tapas Tour  gedaan en trek in nog veel meer van die lekkere hapjes? Dan zit je vanaf vandaag tot en met 3 juni helemáál goed in Barcelona. Voor de vijfde keer vindt in deze periode de wedstrijd De tapes per Barcelona plaats, waarbij de lekkerste tapa van de stad wordt gekozen. 
De bijna vijftig deelnemende barretjes en restaurants doen natuurlijk extra hun best hun klanten die supertapa voor te zetten. Waarvoor die klanten vervolgens de speciale feestprijs van € 2,40 betalen. Let wel, dat is inclusief biertje! 

Op www.detapesperbarcelona.es vind je een handige pdf met de locaties van de deelnemers, plus de beschrijvingen van hun wedstrijdtapas.  Op deze site kun je ook stemmen op jouw favoriete tapa.
Lees hier alles over de geschiedenis van de tapa. En onze tapas top 5 vind je hier.