12-02-16

Nieuwe metro Barcelona: vanaf het vliegveld rechtstreeks naar Camp Nou

Verjaardagscadeautje van stadsheilige Eulàlia aan haar Barcelona: een nieuw stuk metrolijn! Vanaf vandaag kun je de afstand tussen het Universitària-station (tevens eindhalte van L3) en het vliegveld (beide terminals, T1 en T2) met metrolijn L9 afleggen. Vice versa natuurlijk ook.

 

L 9 'Zuid'
Het nu geopende zuidelijk deel van de L9 is bijna 20 kilometer lang. Geplande reistijd tussen de T1 en Universitària : 32 minuten.


Voor de toerist blijft de Aerobús  favoriet


Plaça de Catalunya
Dan ben je dus nog lang niet bij de populairste eerste stop van veel Barcelona-bezoekers: het Plaça de Catalunya. De Aerobús brengt je vanaf het vliegveld daar in 35 minuten heen. En dat voor maar iets meer geld: 5,90 euro, tegenover de 4,50 euro die een enkeltje L9 kost.

Voor de gemiddelde toerist blijft de Aerobús dus favoriet, tenzij je bijna letterlijk last minute – en met héél weinig bagage - voor een wedstrijd van Barça komt: station Universitària is vlakbij Camp Nou.


Het promofilmpje dat de gemeente Barcelona maakte van de opening vanochtend:




BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook pagina!

09-02-16

Barcelona´s beschermheilige Eulàlia doet wat zij wil

In een ton gevuld met scherven een steile helling af; borsten afgesneden; kruisiging. En nog tien andere gruwelijke martelingen.

Sommigen worden voor minder heilig, al zou het kunnen dat Eulàlia´s  heiligverklaring te maken heeft met haar opkomen voor haar mede-christenen, zwaar vervolgd in het Barcino van de late derde eeuw. Vraag is alleen hoe ‘echt’ Barcelona´s eerste beschermheilige Eulàlia (290/1? – 12 februari 303/4?) is.

Allereerst is er haar naam- en tijdgenote, Eulalia van Mérida. Óók een 13-jarig christenwicht dat klaagde bij de Romeinse autoriteiten – in dit geval in Mérida -over de behandeling van haar geloofsgenoten.  Óók deze Eulalia onderging een flink aantal martelingen, waarvan ze de laatste (verbranding in haar geval) niet overleefde.


Het Plaça del Pedro in 1910, een van de plaatsen waar Eulàlia zou zijn gekruisigd. Het originele Eulàlia-beeld (1770) werd in de Spaanse Burgeroorlog zwaar beschadigd en in 1951 vervangen door een nieuw exemplaar, gemaakt door  Frederic Marès, favoriete beeldhouwer van het Franco-regime in Barcelona.

Twee Eulàlia’s, één persoon
Redenen genoeg voor sommige heiligenvorsers te stellen dat de twee Eulàlia´s eigenlijk één persoon zijn. Dat wordt natuurlijk ontkend door de Katholieke Kerk, maar de Barcelonese Eulàlia, of liever, haar legende, is er flexibel genoeg voor. Moeiteloos reist het verhaal door tijd en ruimte. Plaatsen en jaartallen buitelen over elkaar heen:
De boze Romein Dacianus, gouverneur van Barcino, sloot haar op in een kerker die zich bevond in de Carrer d’Arc de Eulàlia, de Volta del Remei of in de Boqueria de Sant Ramon del Call. Take your pick. 
En neem de laatste van haar dertien martelingen, de kruisiging. Die vond plaats op het Plaça de l`Angel,  aan het Pla de Boqueria op de Ramblas, of op het Plaça del Pedró in El Raval.

Na haar dood deed Eulàlia aan tijdreizen

Na haar dood deed Eulàlia aan tijdreizen. Zowel in 677 of 678 als in 1339 verhuisden haar resten van de Santa Maria de les Arenes (waar nu de Santa Maria del Mar staat) naar de kathedraal aan het Plaça Nova.


De Baixada de Santa Eulàlia, vermeende plaats van Eulàlia´s neergang in een ton vol glasscherven en spijkers.

 
Overeenstemming is er overigens wel over de klimatologische omstandigheden de dag van haar kruisiging. Om Eulàlia’s naaktheid te bedekken, zorgde God voor een enorme sneeuwbui, met reuzenvlokken. Reden waarom het op 12 februari nooit schijnt te sneeuwen in Barcelona.

Ondergrondse rivier
Een geval apart, Eulàlia. Als kind al. Terug even naar haar jeugd in haar vermeende geboorteplaats Sarrià (andere bronnen houden het op Barcino). Daar ging Laila op een dag naar de lokale bron om water te halen voor de familie. Onderweg naar ging het al mis. Huilende kinderen kwamen haar tegemoet. De bron was totaal opgedroogd! Niet getreurd. Laila gooide haar hoofddoek over de bron en het water begon prompt weer te stromen. Sterker, de stroom werd een heuse rivier, nu nog bekend als de (ondergrondse) Riu de Sota of Riu de Santa Eulàlia.


De Carrer de l'Arc de Santa Eulàlia. De legende wil dat de zon zo verontwaardigd was over  Eulàlia´s gevangenschap, dat ze zich voorgoed terugtrok uit de straat.

Eulàlia heeft duidelijk wat met water. Reden waarom de Barcelonezen ten tijden van droogte altijd tot haar baden met de dringende vraag om regen. Kennelijk doen ze dat niet meer. Het heeft nu zo´n 100 honderd dagen nauwelijks geregend in Barcelona. Of luistert de koppig beschermheilige gewoon niet en laat ze het water vallen wanneer zíj het wil? Je zult zien, dit jaar komt het op 24 september vast weer met bakken uit de hemel. Dankzij Eulàlia, die haar concurrente Mercè aan het pesten is.


Festes de Santa Eulàlia. Donderdag 11 t/m zondag 14 februari Meer info en het programma  hier en hier.

Barcelona Licht
Geen regen of sneeuw mogelijk tijdens het feestje van Eulàlia, maar wel volop licht, dankzij het LLUM BCN festival, dat gelijktijdig plaatsvindt.

Het Palau de Lloctinent tijdens het LLUM festival.

Historische gebouwen, pleinen en binnenplaatsen veranderen elke avond in lichtfestijnen, dankzij de creaties van bekende lichtartiesten en aanstormend nieuw talent van Barcelona´s culturele opleidingen.
Meer info hier en hier.






BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook pagina!

04-02-16

Carnaval in Barcelona - feest met een visluchtje

Carnaval in Barcelona, 7 februari 1932. Foto: Josep M. de Sagarra
Vette Donderdag (Dijous Gras) vandaag. Met botifarras en vleestortillas vieren de Barcelonezen  de aankomst van de Rei Carnestoltes in de wijk La Ribera.
La Ribera en dan vooral El Born (de buurt van de Santa Maria del Mar) is de laatste jaren het bruisend centrum  van het carnaval, net zoals in de Middeleeuwen. In latere tijden kon het er ook elders vurig aan toegaan, soms zelfs letterlijk , zoals tijdens het carnaval van 1861.

Sardine
Het 19de eeuwse carnaval werd, net als nu, afgesloten met het begraven van de sardine (Enterrament de la Sardina), op Aswoensdag. Favoriete plek was de berg Montjuïc, een voorkeur die bleef totdat Franco aan het carnavalsfeest een (voorlopig) einde maakte.

Touwtje springen bij Les Tres Pins. Foto: Pérez de Rozas, AFB


Op Aswoensdag kon je carnavalsverenigingen de Montjuïc zien opgaan, gewapend met stokken waaraan de beeltenis van een kat bungelde, in plaats van die van een heilige. Kinderen droegen vanaf Poble-Sec kleurig aangeklede 'sardines' naar boven. 



'Uitzicht op een deel van Barcelona vanaf de Bron van de Drie Pijnbomen'


Bron van de Drie Pijnbomen
Favoriete begraafplaats van de nepvis was de Bron van de Drie Pijnbomen (Fonts del Tres Pins), genaamd naar drie pijnbomen die de bron omringden, vlakbij de plek waar nu het Miró-museum staat. Dat ging er soms verbazingwekkend realistisch aan toe, compleet met lijkkist en huilende weduwe. Maar na gedane zaken was het picknicken en lachen geblazen. Het mocht dan wel Aswoensdag zijn, maar overdrijven is ook een vak.

De sardine-traditie is op meerdere plaatsen in de stad weer in ere hersteld, compleet met weduwvrouw. De belangrijkste begraaflocatie is tegenwoordig vlakbij waar de koning vandaag welkom werd geheten, het Parc de la Ciutadella. De Montjuïc moet toekijken.



Het begraven van de sardine, 1936. Foto: Pérez de Rozas, AFB.

Geen vlees maar vis
Carneval, de naam zegt het al, is het feest van het vlees en de bijbehorende lusten. Waarom begraven de Spanjaarden dan geen vlees (
carne in het Spaans, carn in het Catalaans) op Aswoensdag, maar vis?

Al in 1848 kwam Pascual Madoz in zijn 'Geografisch, statistisch en historisch woordenboek van Spanje' met de volgende verklaring:  in  oude tijden begroef men het kadaver van een geslacht varken, dat de naam 'sardina' kreeg. En zo sloeg op een gegeven moment de verwarring haar slag. Aldus Madoz.

Sinds 1848 zijn voor zover ik weet geen mensen opgestaan met een utileg die meer hout snijdt.  Verder onderzoek is dus nodig,  zoals wel vaker bij het onderwerp 'Spanje en eetbare objecten'.

Programma Barcelona Carnaval 2016

 Barcelona Revisited - bijzondere fiets- en wandeltours

BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook pagina!

02-02-16

De Sagrada Família anders

Ik heb al veel oude foto´s van de Sagrada Família gezien, de afgelopen jaren, maar deze kende ik nog niet. Anders ook dan honderden (tienduizenden?) opnamen van Gaudí's laatste kunstje.
Uit 1969, van fotograaf Mauricio Martínez Espada.