20-03-13

Het wonderlijke leven van Doctor Brood en Water


De heilige begon als misdienaar. Josep Oriol i Mogunyà (van 23 november 1650) is de aangenomen zoon van een schoenmaker en dus deelt hij hosties uit in de Santa Maria del Mar, niet alleen de kathedraal van de zee, maar ook hét godshuis van deze ambachtslieden.

Brood en water
Zijn eerste wonder overkomt hem, als privéleraar van een stel adellijke kinderen. Op een dag geniet hij met z´n pupillen van een overvloedig maal. Josep wil zijn bord nog een volscheppen, maar dan houdt een mysterieuze kracht zijn hand tegen. En nog eens, tot zelfs een derde keer toe. Oriol, niet voor niets net Doctor in de Theologie, weet genoeg: God roept hem op tot een ´eeuwig´ vasten.
Vanaf dat moment leeft Josep Oriol op pan y agua, brood en water. Alleen op feestdagen gunt hij zichzelf een uitspatting. Dan belegt hij zijn dagelijks brood met wat kruiden, die hij vanzelfsprekend eerst zelf heeft geplukt op de Montjuïc.

In 1686 maakt Doctor Pan y Agua, zoals de Barcelonezen hem noemen, een voetreis naar Rome. Daar maakt de paus hem tot priester van de Santa Maria del Pi. Maar Josep Oriol kun je in die jaren in heel Barcelona vinden: in ziekenhuizen, bij de soldaten in hun kazernes, of zomaar ergens op een pleintje, de catechismus onderwijzend aan kinderen of zijn brood met tevredenheid delend met de armen.

Klinkende munten
Zijn tweede wonder verricht Josep zelf, tijdens een nieuwe reis naar Rome, in 1698. Dit keer wil hij zich aanbieden als missionaris in het Verre Oosten - ook de populairste priester van Barcelona wil wel eens wat anders. De eerste reisuren wordt hij vergezeld door een van zijn grootste fans, een jonge Barcelonese arbeider. Rond het middaguur gaan ze een herberg binnen om te eten. 

De hongerige arbeider heeft geen cent maar zet het op een schransen, in de veronderstelling dat zijn reisgenoot de rekening zal betalen. Pas als zijn bord leeg is, ontdekt hij tot zijn schrik dat ook de geestelijke zonder geld reist. Oriol ziet de verwarring van de man, pakt een radijs van de tafel en snijdt deze in plakjes. Voor de verbaasde ogen van de arbeider veranderen de schijfjes radijs in klinkende munten, precies genoeg om de maaltijd te kunnen betalen.
Josep Oriol verricht het wonder van de radijs. Schilderij van Joseph Flaugier.

De arbeider keert terug naar Barcelona, de priester gaat verder richting Vaticaan. Rome zal Josep Oriol nooit bereiken. In een Marseille wordt hij ziek. In zijn koortsdromen verschijnt de maagd Maria, die hem maant terug te keren naar Barcelona. Daar zijn nog meer wonderen te verrichten.

Wonderdokter
Terug in de stad beginnen Oriols jaren als wonderdokter. Plaats van handeling is steevast de kapel van de Heilige Petrus in de Santa Maria del Pi, de tijd een uur of drie ´s middags. Begonnen wordt met een kwartiertje gebed voor het beeld van de Heilige Petrus. Daarna volgt het echte werk. Blinden, kreupelen en zieken van binnen en buiten de stad trekken in een lange stoet langs de toekomstige heilige. Hij richt tot ieder persoonlijk het woord, roept hem of haar op zich te bekeren en te vertrouwen op God. De meesten genezen ter plekke. Sommigen moeten, door hun gebrek aan geloof, nog even wachten. 


Of krijgen van Oriol een flinke zet in de goede richting. Het laatste overkwam een kreupele man die, één en al scepsis, naar de wondergenezer kwam. ¨Helpt het, dan help het”, verklaarde hij vooraf aan zijn maat, eveneens kreupel, maar wel vol vertrouwen. Deze goedgelovige genas dan ook in een wip. Toen was het de beurt van de scepticus. Oriol keek hem indringend aan en zei: “Help het, dan help het. En nu biechten!” De verbaasde man sloeg aan het biechten en liep daarna weer als een kievit.

Zichzelf genezen kan Josep Oriol niet. In zijn eenvoudige kamer in de Carrer de la Dagueria sterft hij op 23 maart 1702 aan pleuritis, omringd door vrienden en buurtbewoners.

‘Ondanks zijn buitengewone dikte'
 

Een bijzonder mens. Dat vond ook paus Pius IV, die hem in 1806 zalig verklaarde (in 1909 volgde zijn heiligverklaring). De zaligverklaring werd uitbundig gevierd in Barcelona. Alle kerken van de stad werden feestelijk verlicht. Dat werd José Mestres bijna fataal. Bij het aanbrengen van de feestverlichting aan de Santa Maria del Pi struikelde de man en viel meters naar beneden. Eenmaal op de grond bleek hij ongedeerd, 'ondanks zijn buitengewone dikte' , aldus de tekst op het herdenkingsplakkaat onder de plaats van het ongeluk (foto rechts).

Een wonder, kun je zeggen. In Barcelona werd dan ook gefluisterd dat het de kersverse zalige zelf was, die de bijna zekere dood van José Mestres had voorkomen. Het laatste wonder van Doctor Pan y Agua.



Het lijkt erop dat in elk geval José Mestres overtuigd was van het persoonlijke ingrijpen door de Doctor. In 1815 kreeg hij een zoon, die hij Josep Oriol noemde. Josep Oriol Mestres maakte later naam als architect, onder meer als bouwmeester van het Liceu-theater. En kijk eens hieronder naar wat hij met de kathedraal van Barcelona deed. Als dat geen wonder is!


Feest van heiligen, schurken en chocola

Het feest van Josep Oriol wordt jaarlijks rond 23 maart (de sterfdag van de heilige) uitbundig gevierd in en rond de Santa Maria del Pi. Een hoofdrol is weggelegd voor de Gegants (reuzen) van de Pi-buurt, die behoren tot de oudste van Catalonië: de paren Mustafa & Elisenda (beiden van 1601) en Oriol & Laia (1780). Sinds 1995 doet ook Perot Lo Ladre mee. Perot is de reuzenversie van de legendarische  17e eeuwse schurk Pere Roca Guinarda, de Catalaanse Robin Hood. Tijdens de Festes de Sant Josep Oriol berooft hij de chocoladewinkels van de buurt en deelt zijn buit met het publiek.

Festes de Sant Josep Oriol 2013, vrijdag 22 maart t/m zondag 24 maart. Klik hier  voor een pdf van het volledige programma.



BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona en Catalonië  op onze Facebook pagina!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen