14-02-13

Valentijn in Barcelona


S. Maria Lecina, Calle San Pablo [Carrer Sant Pau] 74
Piso 1º 1ª
Barcelona, España

Hooggeachte Mejuffrouw, 


In de maand Juni van dit jaar maakten eenige Hollandsche zeelieden en reizigers kennis met u en uwe vriendin Pepita, de bloemenverkoopster. Een daarvan zat aan uw linkerzijde, waar uw hart klopte onder uw linkerborst en hij zag beide, maar niet meer, omdat zijn hart van een ander was. Hij beloofde u te schrijven uit andere havens, maar hij schreef alleen uit Genua. U waart hem niet ongenegen, maar u zult hem thans vergeten zijn.


Hij echter voer verder, doch kon uw naam en Spanje niet vergeten. En daar het lot wilde dat hij een dichter was en lang op zee voer zonder een andere vrouw te zien, wilde het lot verder dat uw naam en Spanje een lied werden, dat hij u hierbij zendt.


U zult het niet kunnen verstaan, gelijk hij u nauwelijks verstaan kon, maar u zult er uw naam honderd maal in lezen als refrein.


Het is de geschiedenis van een Spaansche vrouw en een zeeman die elkander al spelende met de liefde zeer lief krijgen zonder dat zij het willen, die beide aan deze liefde sterven en beide op deze wijze God leeren kennen.


Ik betreur het uw taal niet genoeg machtig te zijn om u eene Spaansche vertaling te zenden. Deze brief wordt door een ander voor mij in uw taal geschreven. Ik dank u voor uwe schoonheid, die mij dit lied deed dichten, ik hoop vooral dat u het zult willen bewaren als de herinnering aan een onbekend man, die u dankbaar blijft, ook zonder uw gunst genoten te hebben, en die om te dichten genoeg had aan uw aanblik. 


Geloof mij in bewondering de uwe.

J.W.F. Werumeus Buning


Aan de zwier in de Barrio Chino
Curieus stukje proza van de dichter J.W.F Weremeus Buning, te vinden in het Letterkundig museum in Den Haag. Het gaat om de Nederlandse versie van een brief  aan Maria Lécina, de muze van het gelijknamige ‘lied in honderd verzen met een zangwijs´. 

J.W.F Weremeus Buning (1891-1958)

Weremeus Buning schreef Maria Lécina tijdens een bootreis in 1932. In mei van dat jaar was hij uit Nederland vertrokken. In zijn bagage de zekerheid van een nieuwe liefde, maar ook een mislukt huwelijk en een stroeve carrière als ‘gedelegeerd commissaris’’ van het Nederlandsch Toneel. 


Enigszins down and out, zo stel je je voor, moet de dichter aan boord zijn gegaan van het SS Amazone -  waar,  in weerwil van de naam, volgens Weremeus Buning dus geen vrouw te zien was.


Een maand later ging het mannengezelschap aan de zwier in de Barrio Chino, het aan de havenkant gelegen deel van El Raval, bevolkt met kleine en grotere criminelen, opiumsnuivers, pooiers en hoeren.


Of Maria een hoertje was? Best mogelijk. Aan het einde van haar straat, de Calle San Pablo (Carrer Sant Pau) vind je trouwens ook nu nog volop dames van plezier.





 



Straat in de Barrio Chino, begin jaren dertig.
  


Drie van de honderd verzen van Maria Lécina:

En toen Mária de zeeman zag
Voer haar de doodskou in haar keel
Want zij had nog nooit haar hart voelen kloppen
als op die dag in dat bordeel
¿Porqué, Mária?

Toen sloeg zij haar witte bedsprei open
- Wees mijn gast - zei Mária Lécina
En zij haakte haar zwart satijn keurslijf open
- Eet het hart uit mijn lichaam - zei Pepita
¿Porqué, Mária?

De witte zeehavik stort in zee neer
uit de witte wolken voor Corsica,
zo als de wilde zeehavik in zee stort
omhelst Mária Lécina
¿Porqué, Mária?


Klik hier voor de volledige tekst van het gedicht.




BCN BITES - kijk voor meer nieuws over Barcelona, Catalonië en soms zelfs Spanje op onze Facebook pagina!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen